Αποφάσεις κι ακυρώσεις

Στις 11 Μαΐου 2026, το Δημοτικό Συμβούλιο Δίου-Ολύμπου, με πρόταση του δημάρχου μας, ακύρωσε μια απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου μας, του 2020. Και η τότε εισήγηση ήταν του Βαγγέλη Γερολιόλιου, δημάρχου Δίου-Ολύμπου, την περίοδο 2019-2023. Στην εισήγησή του της 11^ης.5.2026, ο Βαγγέλης Γερολιόλιος απέφυγε να δηλώσει ότι και η απόφαση του 2020 ήταν δική του επιλογή που έγινε απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου και έξι χρόνια μετά δεν υλοποιήθηκε στο παραμικρό.

Προσπαθώντας να δικαιολογήσει το πως το 2020 ήταν ενθουσιασμένος με την πρόταση που του είχε κατατεθεί, αλλά για έξι χρόνια δεν έπραξε -ουσιαστικά- το παραμικρό, δημιούργησε πολλά ψεύτικα ερωτηματικά που δεν είχε το 2020, αλλά που τον βασανίζουν τώρα, το 2026. Κοινή παράμετρος που επίσης μειώθηκε, ακόμη και κόντρα στην κοινή λογική… και οι δύο στάσεις και θέσεις του δημάρχου μας προέκυψαν από δύο αιτήσεις του ίδιου φορέα: του Κέντρου Πολιτισμού του Οικουμενικού Ελληνισμού, για την στέγαση του αρχείου και την δημιουργία μουσείου, μια υπόθεση που συνεχίζει να «σέρνεται» απαράδεκτα, από την θητεία του Κ. Δημόπουλου, αν όχι νωρίτερα.

Όπως μπορούν εύκολα να διαπιστώσουν οι γνωρίζοντες ελληνικά, διαβάζοντας την επιστολή που συνέταξε ο ίδιος στις 5.4.2020, ο Βαγγέλης Γερολιόλιος γνώριζε πολύ καλά τι περιέχει το αρχείο του ΚΠτΟΕ και με την επιστολή του αυτή βεβαίωνε το ΚΠτΟΕ ότι έχει αντιληφθεί «την μεγάλη ιστορική αξία του αρχείου», έχει θέσει “ως πρώτη προτεραιότητα, την με ασφαλή τρόπο μεταφορά, φύλαξη και συντήρηση του αρχείου” και “για τον σκοπό αυτό εξετάζουμε τις διάφορες επιλογές με τους συνεργάτες μου, τις οποίες στο άμεσο μέλλον θα πρέπει συζητήσουμε και μαζί“. Δυνατότητες που συζητούσε τότε με τους συνεργάτες του (το 2020), αλλά ως το 2026 δεν έπραξε και δεν έπραξαν το παραμικρό. Ούτε καν σε ό,τι αφορά την μεταφορά του αρχείου από τον χώρο προσωρινής αποθήκευσής του (στον Λαγκαδά).

Όπως επίσης προκύπτει από την επιστολή αυτή του 2020, από τότε και ως σήμερα (ή έστω ως την 11.5.2026), κανείς και πουθενά δεν έθεσε θέμα ιδιοκτησίας του αρχείου, κάτι που πρόβαλλε -υπέρ του δέοντος και κόντρα σε κάθε λογική- ο Βαγγέλης Γερολιόλιος, στην συνειδητή προσπάθεια να μην του καταλογιστούν ευθύνες για απραξία έξι ετών και παροχή πομπωδών υποσχέσεων που δεν υλοποίησε και -πιθανώς- δεν θα υλοποιήσει ποτέ. Όπως διαβεβαίωσε την Ε τ Ο, ο εκπρόσωπος του ΚΠτΟΕ, Ανδρέας Μπούκας, ποτέ δεν τέθηκε από κανέναν θέμα ιδιοκτησίας του αρχείου του Κέντρου, ούτε υπήρξε κάποια αλλαγή στην στάση του Δήμου μας/δημαρχίας ή του ΚΠτΟΕ, σε ό,τι αφορά το θέμα της συνεργασίας. Το ΚΠτΟΕ, όλα αυτά τα χρόνια ζητά την βοήθεια και την αρωγή του Δήμου για την μεταφορά του αρχείου, την έστω προσωρινή αποθήκευσή του και την στέγασή του σε ταιριαστό με τον πλούτο του αρχείου χώρο και ποτέ δεν αναφέρθηκε καν θέμα ιδιοκτησίας του αρχείου. Όπως έχει συμβεί και σε πολλές άλλες περιπτώσεις, σύλλογοι και συλλογικότητες απέκτησαν δημοτική στέγη, αλλά τίποτα άλλο δεν άλλαξε στα περιουσιακά τους. Τα δε έξι χρόνια που πέρασαν ήδη ανεπιστρεπτί με πλήρη απραξία της δημαρχίας, δεν ήταν ανώδυνα για το σημαντικότατο υλικό του αρχείου. Ο χώρος της προσωρινής αποθήκευσής του στον Λαγκαδά, πλημμύρισε πρόσφατα και μόνο από τύχη η ζημιά στο πολύτιμο υλικό δεν ήταν μεγαλύτερη.

Για το τι θα συμβεί στο μέλλον και το υλικό αυτό του ΚΠτΟΕ, το μόνο σίγουρο είναι ότι το βάρος μιας απόφασης του Δημοτικού Συμβουλίου που δεν υλοποιήθηκε -ούτε στο ελάχιστο- για έξι χρόνια, δεν βαραίνει πλέον τους ώμους του Γερολιόλιου, αφού -και πάλι με εισήγησή του- η απόφαση αυτή καταργήθηκε στις 11.5.2026 και μάλιστα με τις ψήφους και της αντιπολίτευσης που μάλλον πολύ απροβλημάτιστα υπερψήφισε. Το θέμα της συνεργασίας του Δήμου μας με το ΚΠτΟΕ θα συζητηθεί εκ νέου στο Δημοτικό Συμβούλιο και … φτου κι απ’ την αρχή. Έτσι, αποδεικνύεται χωρίς αμφιβολία ότι εύκολα δημιουργήθηκε -με πολλά λεφτά- ένα ψηφιακό μουσείο στο Λιτόχωρο, με περιεχόμενο «το σχεδόν τίποτα», πολλοί σύλλογοι στεγάστηκαν γιατί συνδέονται άμεσα και αποτελεσματικά με ψηφαλάκια, η φουστανέλα και τα πανηγυράκια θριαμβεύουν, αλλά το μοναδικής αξίας υλικό του ΚΠτΟΕ παραμένει άστεγο, ανασφάλιστο και αναξιοποίητο. Και φυσικά, παραμένουν οράματα (και υποσχέσεις) όσα αναπτυξιακά και χρήσιμα προκύπτουν από την δημιουργία και την λειτουργία ενός τέτοιου μουσείου. Ταυτόχρονα με την αβελτηρία των αρχόντων, το ΚΠτΟΕ προχωρά στην ψηφιοποίηση του υλικού του αρχείου του.

Δείτε τι αποτυπώθηκε ως νέα απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου και στο επίσημο έγγραφο, αλλά και στο βίντεο με την συζήτηση στο Δημοτικό Συμβούλιο και πόσα «να ‘χαμε να λέγαμε» κατατέθηκαν ως σοβαρές τοποθετήσεις, γόνιμος προβληματισμός και ανεδαφικές προτάσεις. Για να πάμε όλοι μαζί ενημερωμένοι στα εγκαίνια του Μουσείου του Οικουμενικού Ελληνισμού (αν ποτέ γίνει επί Γερολιόλιου).

Η ζημιά στο υλικό του αρχείου από μια πρόσφατη κακοκαρία είναι μικρή, μόνο σε σχέση με τον συνολικό πλούτο του αρχείου του ΚΠτΟΕ