Άκου, πρόεδρε
“Η υπακοή μπορεί να διαταχθεί, ο σεβασμός κατακτάται.” (Young Washington, Angel Studios, 2026)
Έχουν ήδη λεχτεί και γραφτεί πολλά και θέλω μόνο να προσθέσω τα εξής για να φτάσουμε και στο τελικό συμπέρασμα:
Η συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου μας της 17ης.9.2026, ΔΕΝ ήταν μια συνεδρίαση που ΔΕΝ απαιτεί απαρτία των μελών του σώματος.
Μπορείς να την ονομάσεις “ειδική”, αλλά η μόνη ειδική συνεδρίαση που ΔΕΝ απαιτεί απαρτία, είναι αυτή της λογοδοσίας της δημαρχίας. Και συνεδρίαση λογοδοσίας δεν ήταν.
Παρέπεμψες γενικά και αόριστα στον σχετικό νόμο για την λειτουργία των Δημοτικών Συμβουλίου κι οι ισχυρισμοί σου έχουν ήδη καταρριφθεί θριαμβευτικά ΚΑΙ δημόσια κι έμεινε ένα μόνο επιχείρημά σου να καταρριφθεί κι αυτό, με ήχο και εικόνα. Ισχυρίστηκες ότι η συνεδρίαση της 17ης.9.2026 δεν θα παρήγαγε αποφάσεις, οπότε ΚΑΙ γι’ αυτό τον λόγο δεν απαιτούσε απαρτία για να πραγματοποιηθεί. Η συνεδρίαση θα παρήγαγε αποφάσεις, αν δεν δεχόσουν να την κάνεις μόνο με την διοικούσα παράταξη -ούτε καν ολόκληρη, αλλά μόνο 11 μέλη της- και θα αποφάσιζε το Δημοτικό Συμβούλιο για την τύχη του ψηφίσματος που είχε προταθεί από σύσσωμη την αντιπολίτευση, στην προηγούμενη συνεδρίαση. Αυτήν της 28ης.8.2026.
Στην συνεδρίαση εκείνη και πάλι από τους ατυχέστατους χειρισμούς σου, η αντιπολίτευση, σύσσωμη και τότε, πλην Τηλεγράφου (δυστυχώς), αποχώρησε. Και μείνατε πάλι μόνοι, εσύ, ο δήμαρχός σου και η παράταξή του (πλην Σαμαρά και Καραλή) να ολοκληρώσετε την προ ημερησίας συζήτηση για το ψήφισμα. Και ήταν ο ίδιος ο δήμαρχος Δίου-Ολύμπου που πρότεινε κι έγινε δεκτό, η έγκριση ή η απόρριψη του ψηφίσματος για τις ΔΕΥΑ και το νερό μας να γίνει στο επόμενο Συμβούλιο, με την συμμετοχή της αντιπολίτευσης. Δες το βίντεο.
Άρα, ήταν δεδομένο από τότε ότι την συνεδρίαση της 17ης.9.2026 θα απασχολούσε ΚΑΙ το ψήφισμα. Για να εγκριθεί επιτέλους ή να απορριφθεί τελικά ή να εγκριθεί κάποιο άλλο, κοντινότερο στις απόψεις και τις προθέσεις της διοίκησης που κάποτε ήταν πλειοψηφία και πια ΔΕΝ είναι. Για κακή σου/σας τύχη, υπάρχει πειστήριο ΚΑΙ για αυτό το στοιχείο. Δες κι αυτό το βίντεο.
Άκου, πρόεδρε
αν και αναγκάζομαι, δεν μ’ αρέσει να μονολογώ. Αλλά ακόμη κι όταν το κάνω, το κάνω προσκομίζοντας στοιχεία. Αυτά -τα στοιχεία- που εσύ δημοσίευσες για να δικαιολογήσεις μια παρεκτροπή παράνομη εντελώς, είναι από ψευδή ως ανυπόστατα. Και ΔΥΣΤΥΧΩΣ περιέχουν ΚΑΙ απειλές. Απαράδεκτες απειλές. Διπλά και τριπλά απαράδεκτες γιατί είσαι και αιρετός με όρκο και νομικός και δικηγόρος. Και με υψηλότερο καθήκον απ’ αυτά των υπολοίπων 25 συναδέλφων σου: είσαι πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου μας.
Δεν διεκδικώ ρόλο αλάθητου. Έχουμε πλήρως και εκ διαμέτρου αντίθετες απόψεις και, μπορεί η ένταση των λόγων μου να είναι ανάλογη της ποιότητας της ανακοίνωσής σου, αλλά δεν θα διστάσω καθόλου να κάτσουμε μπροστά σε μια κάμερα και να αντιπαρατεθούμε δημόσια. Και να έχεις την ευκαιρία να μας πείσεις όλους ότι κάνουμε λάθος και είσαι ένας άξιος πρόεδρος και σου οφείλουμε γνήσια και βαθιά συγνώμη, έστω και μετά την αντιπαράθεση. Η Δημοκρατία έτσι ζει. Όχι με ανακοινώσεις και μονόλογους, γραπτούς ή στο ασφαλές -για την δημαρχία- περιβάλλον του Δημοτικού Συμβουλίου. Του οποίου η αναστάτωση αποτελεί και ποινικό αδίκημα… Είναι η δεύτερη πρόσκληση που σου απευθύνω, η πρώτη ήταν με την ανάληψη των καθηκόντων σου, αν και ήδη κουβαλούσες την πρωτοφανή και για τον Δήμο μας, στάμπα του “προέδρου μειοψηφίας”.
Ως νομικός και δικηγόρους γνωρίζεις καλύτερα απ’ όλους εμάς που δεν είμαστε, ότι η επίκληση του Νόμου και της πιθανής τιμωρίας της παραβίασής του μπορεί να καταγραφεί με ένα εύρος που περιλαμβάνει από την νουθεσία ως την απειλή. Από νομικό και δικηγόρο και βιολογικά νέο άνθρωπο, απ’ τον οποίο όλοι μας προσδοκούσαμε δείγματα τόλμης και ανανέωσης, γενναιότητα και δικαιοσύνη, δεν μπορούμε να δεχτούμε να επισημαίνεις ΕΣΥ ότι
“… ο Ποινικός και ο Αστικός Κώδικας, αλλά και άλλη σχετική νομοθεσία, που τιμωρούν για παράδειγμα:
α) την προσβολή της προσωπικότητας κάποιου,
β) την άσκησης λεκτικής βίας,
γ) την εξύβριση,
δ) την συκοφαντική δυσφήμιση και
ε) τη διασπορά ψευδών ειδήσεων. “
και ταυτόχρονα να έχεις ανεχτεί δύο φορές και για περισσότερο από δύο μήνες, ο συνάδελφός σου, πρόεδρος του ΔΣ της ΔΕΑΔΟ να απειλεί επανειλημμένα με μηνύσεις τον επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης και την μετριότητά μου ΚΙ ΑΚΟΜΗ ΝΑ ΜΗΝ ΤΟ ΕΧΕΙ ΠΡΑΞΕΙ!!! Κι είσαι και νομικός και δικηγόρος ΚΑΙ πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου, σε συνεδρίαση του οποίου εκτοξεύτηκαν αυτές οι απειλές που είναι πια μόνο εκβίαση και απειλή. Δεν αντέδρασες ούτε όταν ο στα όνειρά του μηνυτής … ανακάλεσε την μηνυτήρια πρόθεσή του για τον Κιάφα και την διατήρησε για τον Τσίρο. Αλλά ούτε και σ’ αυτόν τόλμησε να καταθέσει -ως τώρα- και το τρίμηνο ήδη συμπληρώθηκε.
Άκου, πρόεδρε
όταν “καίγεσαι” για την συνεννόηση και ζητάς “να εργαστούμε για τον Δήμο μας με συνεργατικότητα, ο καθένας φυσικά από τον ρόλο και με βάση την εντολή που του έδωσαν οι συμπολίτες μας”, εφαρμόζεις τα λόγια σου και συνεννοείσαι για το ελάχιστο έστω: τον καθορισμό της μέρας και της ώρας της συνεδρίασης, αφού αυτό είναι το ελάχιστο που περιλαμβάνει ο ρόλος που επέλεξες για τον εαυτό σου. Έχουν ζητήσει και πόσοι να μην συνεδριάζετε σε εργάσιμα απογεύματα; Πόσοι (και ποιοι, αν θες) επικοινώνησαν με σένα, τον αρμόδιο/πρόεδρο και του παραπονέθηκαν για την συγκεκριμένη μέρα και ώρα;;; Ποιος ήταν ο λόγος να μην τους εξασφαλίσεις ΕΣΤΩ αυτό, ώστε να “… αφήσουν τα μικρά και να ασχοληθούν με τα μεγάλα”, επειδή “σας ενώνουν περισσότερα από αυτά που σας χωρίζουν”;;; Τι απάντησες για να δικαιολογήσεις την εμμονή σου … σε ένα απόγευμα μιας κάποιας Πέμπτης;;;
Άκου, πρόεδρε
γνωριζόμαστε όλοι στον μικρό τόπο μας, όπως λέει ο ηγέτης σου. Αυτό δεν σημαίνει ότι η μικρή ή μεγάλη γνωριμία μας επιβάλλει στους διοικούμενους να παραβλέπουν λάθη, παράνομες πράξεις, κακή διοίκηση, κάκιστη πολιτική συμπεριφορά. Την αδικία πρέπει να την αντιπαλεύουμε όλοι μας, παντού και πάντα. Αλλιώς φτάνουμε στην κατάσταση που ζούμε σήμερα: της πλήρους και απύθμενης σήψης. Κι αν μόνοι μας είμαστε σ’ αυτήν την πάλη με την σήψη, υποχώρηση και δειλία δεν είναι στις επιλογές μας. Κι αποτέλεσμα να μην υπάρξει, όσοι το επιλέγουν πράττουν το καθήκον τους, ως πολίτες και έχουν φίλο έστω την συνείδησή τους και -ίσως- την σιωπηλή αναγνώριση κάποιων ομοιών τους. Αρχαία γνωμικά δεν γνωρίζω και δεν θέλω να επικαλούμαι. Θυμάμαι μόνο ένα γιατί το φορούσα στο μπράτσο μου, στο στρατό: Και μόνος και μετά πολλών. Τόλμησέ το. Θα νοιώσεις καλύτερα.-
ΥΓ: “Πρόεδρος” είναι ο της Δημοκρατίας μας και αυτός της Βουλής των Ελλήνων. Της Κυβέρνησης ο πρόεδρος είναι και γράφεται Πρωθυπουργός. Όλοι οι άλλοι πρόεδροι είναι “πρόεδροι’ κι όχι “Πρόεδροι”. Αλλά κι οι Πρόεδροι όταν αναφέρονται στον εαυτό τους, σε κείμενό τους… ή αποφεύγουν το “Πρόεδρος” ή το γράφουν χωρίς κεφαλαίο “π”. Αν όχι όλοι, οι ταπεινοί και ευγενείς.
ΥΓ2: δες ξανά τι και γιατί βάζουμε σε εισαγωγικά και ποιο είναι το αποτέλεσμα στον γραπτό λόγο και την ερμηνεία του.
