σε μια περιοχή Παγκόσμιο Μνημείο (διπλό) που το ΔΩΡΕΑΝ είναι … παθογένεια και την ξεριζώνουν (μαζί με τον ΠΟΤΑΠ) και μετά τρέχουν στα πανηγυράκια να ξαναπούνε “ο τζάμπας πέθανε”
Παραλία Πλάκας Λιτοχώρου, ή “Εγκατελλειμμένα” ή Χασκάρα ή “Μύλος”.
Αύγουστος 2026.
Κυριακή.
Εκατοντάδες αυτοκίνητα και αρκετά λεωφορεία μετέφεραν χιλιάδες ανθρώπους στην θάλασσα, από την Πιερία και την Κεντρική Μακεδονία και το εξωτερικό, σε μία από τις ελάχιστες, ελεύθερες, ΔΩΡΕΑΝ, πανέμορφες παραλίες του Δήμου μας, μπας και γλυτώσουν από την κάψα και δροσιστούν στη θάλασσα του Θερμαϊκού. Παραλία, θάλασσα και θέα, μοναδικά: χώρος για πάρκινγκ (έστω στον ήλιο), αρκετά καθαρά νερά και θέα απίστευτη (ο βάλτος που δεν χτίστηκε ακόμα στο σημείο εκείνο δεν εμποδίζει την θέα στον Όλυμπο-Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO). Άνθρωποι όλων των ηλικιών κι όλων των χαρακτηριστικών επιλέγουν να αποφύγουν την πληρωμένη ξαπλώστρα, τον καφέ των 4.5 ευρώ (τουλάχιστον) και πολλά άλλα. Όλα δείχνουν υπέροχα… Είναι όμως;;;
Στην συγκεκριμένη παραλία δεν υπάρχει ούτε πόσιμο νερό, ούτε ντουζιέρα.
Κυρίως, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΝΕΝΑ ΕΙΔΟΣ ΤΟΥΑΛΕΤΑΣ. Κανένα. Ούτε μία καν, χημική/φορητή.
Δεν υπάρχει ναυαγοσώστης. Κάποιος να μπορεί να προσφέρει πρώτες βοήθειες.
Δεν υπάρχει ανάλογη -με το πλήθος των ανθρώπων στην συγκεκριμένη παραλία- υποδομή για τα σκουπίδια. Υπάρχουν αυτοί οι παγκόσμιας πρωτοτυπίας και τοπικής ευρεσιτεχνίας τσιμεντένιοι κάδοι* που είναι ελάχιστοι και ξεχειλίζουν αμέσως. Μετά μετατρέπονται σε βουναλάκια ρύπανσης, οπτικής και πραγματικής. Και επικίνδυνης.
Αυτό όμως (τα σκουπίδια) αφορά ένα ίχνος/απόβλητο της μαζικής ανθρώπινης παρουσίας στο σημείο. Ένα άλλο αποτέλεσμα της ανθρώπινης ύπαρξης εκεί, έστω και για μερικές ώρες, αποτίθεται στα κοντινά παραλιακά καταστήματα, ένα μικρό ποσοστό γιατί τα καταστήματα υπάρχουν για τους πελάτες τους. Έτσι, τα υγρά… απόβλητα καταλήγουν στην φιλόξενη θάλασσα του Θερμαϊκού και τα … στερεά, όπου βολέψει στην γύρω περιοχή. Κι ευτυχώς η θαλασσινή αύρα φυσά πάντα από την θάλασσα προς την στεριά…
Τραγική ειρωνεία: στην συγκεκριμένη παραλία υπάρχει αντιπυρικό παρατηρητήριο της ΕΟΔνΠ. Δύο βάρδιες εθελοντών κάθε μέρα για τρεις μήνες. Θα μπορούσε να εξυπηρετεί και ναυαγοσώστες. Αν μάλιστα ο Δήμος συνεργαζόταν με τους εθελοντές θα μπορούσα να συνδυάζονται οι δυο ανάγκες και να εξυπηρετούνται από το ίδιο άτομο: έναν ναυαγοσώστη που θα επιτηρούσε και το βουνό μας.
Η συγκεκριμένη παραλία είναι ΚΑΙ προορισμός οργανωμένων μετακινήσεων με ΚΤΕΛ κοντινών νομών.
Οι εικόνες και τα μικρά δράματα που εκτυλίσσονται εκεί καθημερινά, όταν οι άνθρωποι κολυμπούν να ξεφύγουν από το καλοκαίρι, συνοψίζεται στο εξής περιστατικό:
-Μαμά, έλα να μπούμε στην θάλασσα… (φωνάζει ο πιτσιρικάς που ίσα-ίσα κρατιέται)
– Μπες παιδάκι μου, μην πας στα βαθιά. Λίγο πιο μέσα…
-Μαμά, έλα σου λέωωωω!!!!
– ……
– ΜΑΜΑΑΑΑ θα κατουρήσω σου λέωωωω
κι η παραλία ομόφωνα: ΚΑΤΟΥΡΑ ΠΑΛΙΚΑΡΙ ΜΟΥ, μην ντρέπεσαι… όλοι αυτό κάνουμε!!!!
Υπάρχει ενδιαφέρον για τους επισκέπτες μας ΠΕΡΑ από τις Γαλάζιες Σημαίες;;;
Υπάρχει ενδιαφέρον ΠΕΡΑ από την φροντίδα σημείων που δεν υπάρχουν παραλιακά καταστήματα;;;
ΔΕΝ είναι υπεύθυνος και για τις ελεύθερες παραλίες ο Δήμος μας;;;
Την ώρα που γραφόταν οι γραμμές αυτές, ο ΠΟΤΑΜ μας ποστάριζε το παρακάτω, κάνοντας τον διαφημιστή των beach bars. Υπάρχει Τουρισμός που δεν αφορά την εμπορική δραστηριότητα;;; Μήπως όλοι εσείς οι …φορείς, θέλετε να βλέπετε και να ασχολείστε μόνο με ένα τμήμα του Τουρισμού;;; Βλέπετε μόνο τις βολικές εικόνες με τις καλαμένιες ομπρέλες και τα πολύχρωμα κοκτέιλ (και τις εισπράξεις) κι όλα τα υπόλοιπα είναι τα βάσανα που πρέπει να υφίσταται αυτός που προτιμά τις ελεύθερες/δωρεάν παραλίες;;; Ανάπτυξη (τουριστική) είναι μόνο αυτά που πληρώνουν οι επισκέπτες δίπλα στο … εμπορικό κύμα της θάλασσας;;;;
* ένα τσιμεντένιο κιούγκι, μια μεγάλη σακούλα σκουπιδιών που σταθεροποιεί στο κιούγκι… σαμπρέλα ποδηλάτου. Ευρηματικό ναι, αλλά αρχαίο, απαράδεκτο, αναποτελεσματικό, επικίνδυνο, ίσως δαπανηρότερο από τους κάδους και βασανιστικό για τους εργαζόμενους στην αποκομιδή.
